دگرگوني تجارت
البته اين نوع از هماهنگي هميشه در يك بازار آزاد وجود دارد. بازاري كه در آن همه نوع محصول (از اتومبيل گرفته تا ماشين هاي فتوكپي و نوشابه هاي غير الكلي)توليد و مصرف مي شود و هيچ قدرت متمركزي هم تعيين كننده ميزان و نوع مححصولات توليد نيست. آدام اسميت در بيش از دويست سال قبل، اين نوع هماهنگي غير متمركز را «دست نامرئي» بازار ناميده است و ما معمولا آن را به عنوان اصلي بديهي و موثرترين راه براي تعامل شركتها با يكديگر مي دانيم .
اما چه خواهد شد، اگر اين نوع از هماهنگي غير متمركز براي سازماندهي كليه فعاليتهايي كه در درون سازمانها صورت مي گيرند، به كار رود؟ يك از چيزهايي كه امكان چرخش امور يك بازار آزاد را ميسر مي سازد، ايجاد و پذيرش مجموعه اي از استانداردها (قواعد بازي) است كه حاكم بر كليه داد و ستدها است. قواعد بازي مي تواند شكلهاي گوناگوني داشته و شامل قراردادها، نظامهاي مالكيت و رويه هاي حل اختلاف باشد. به طور مشابه، براي به كار انداختن يك اقتصاد تك سواري الكترونيك، نياز به تكامل بخشيدن به انواع كاملا جديدي از توافقات،مشخصات و ساختارهاي مشترك وجود دارد.
ما اين پديده را قبلا در اينترنت مشاهده كرده ايم ،زيرا همه افراد ذيربط ،مشخصات فني خاصي را پذيرفته اند. شما براي آنكه يك تامين كننده امكانات شبكه، و يا خدمات و يا كاربرد باشيد، نيازي به كسب اجازه از هيچكس نداريد. فقط بايد از پروتكل هاي ارتباطاتي كه حاكم بر اينترنت هستند،تبعيت كنيد. استانداردها ، « چسبي» هستند كه اينترنت را استوار نگه داشته اند و «چسبي» خواهند بود كه شركتهاي موقت را در كنار يكديگر نگه داشته و به كارايي عملياتي آنها كمك خواهند كرد.
